Een Chinese Reis | het Noordbrabants Museum

Een Chinese Reis | het Noordbrabants Museum

Het Noordbrabants Museum | A Chinese Journey | 17 maart tot en met 8 juli 2018 | mijn bezoek: 17 juni 2018

Wait what, is het echt waar!? Is er serieus weer een blog online gekomen op Paint and Cotton? Yeah, guys, sorry dat het allemaal zo lang duurt. Blijkbaar moet ik echt een hele lange adem hebben voor mijn afstuderen. Echt, een, hele, lange, adem…. Ik had zelfs mijn eindgesprek tijdens mijn vakantie in Thailand over Skype (ja zo determined ben ik!) maar nog mocht het niet baten. Het was niet goed genoeg en nu heb ik eind augustus weer een kans. Desalniettemin ga ik nu wel echt proberen de blogs op Paint and Cotton frequenter te posten! Er is zelfs een nieuw logo onderweg. Jaja, het zal nog eens professioneel gaan worden. Good things are coming.

Either way, enkele weken geleden bezocht ik de tentoonstelling ‘A Chinese Journey’ van het Noordbrabants Museum. Degene die vaak met mij mee gaan weten dat als ik een tentoonstelling bezoek, ik hier vaak helemaal blanco naartoe ga. Tenzij ik naar een evenement ga omtrent een tentoonstelling waarbij ik de kunstenaar kan spreken. Dan wil ik natuurlijk niet met mijn mond vol tanden staan. Maar ik vind het heerlijk om een tentoonstelling te ontdekken vanaf het moment dat ik binnenloop. Dit deed ik tot op een zekere hoogte ook bij ‘A Chinese Journey’. Ik had meerdere foto’s voorbij zien komen op social media, maar echte wetenschap over de tentoonstelling had ik niet. Ik was dan ook heel verrast te horen dat alle objecten in de tentoonstelling voort komen uit een privé verzameling. De heer Uli Sigg heeft met 2.400 objecten van 400 verschillende kunstenaars de grootste verzameling Chinese hedendaagse kunst ter wereld. De 50 topstukken uit deze verzameling zijn te zien in ‘A Chinese Journey’. Ik moet wel zeggen dat bij het zien van deze 50, ik erg nieuwsgierig ben geworden naar de rest!

Ik kan nu wel een heel verhaal ophangen over het verleden van Uli Sigg en hoe hij aan deze verzameling is gekomen, maar het lijkt mij dat je dit overal op het web kan vinden. Voor mij zijn de objecten het belangrijkst. En daarom licht ik graag een paar objecten uit waarvan ik het meest onder de indruk was.
Wang Qingsong | Follow You | 2013 |

Veelal heb ik niet de voorkeur voor fotokunst. De meesten trekken niet echt mijn aandacht, behalve de oude zwart/wit foto’s met historische personen of gebeurtenissen erop. Dit werk vond ik dan wel weer tamelijk bijzonder. Mede omdat je er vaker naar moet kijken om alles te kunnen zien. In het midden zie je de kunstenaar zitten. Met een nep pruik, snor, bril en sik. Om hem heen zie je talloze studenten uitgeput over hun studieboeken gebogen, slapend op hun armen. De kunstenaar is de enige die nog wakker is, met dank aan een infuus. Op de muren zie je allerlei geschreven teksten in zowel het Mandarijn als het Engels, met het doel de studenten te motiveren. Het deed mij denken aan de sterke prestatiedrang die vele Chinezen voelen. In die maatschappij is er geen ruimte om te valen of om je creativiteit te uiten. Dit is ook exact de discussie die de kunstenaar wil opwekken bij de kijker.

Li Zhenwei | None, #20 | 2013 |

Als je voor dit doek staat denk je er in eerste instantie niet zoveel van. Ik althans niet. Maar als je beter kijkt zie je duizenden stipjes die gezet zijn met de tube van de verschillende kleuren verf. Dat is op zichzelf al knap. Maar toen ik het bijschrift ging las werd het schilderij alleen nog maar vetter. Het zijn namelijk geen willekeurige klodders verf. Voor dit werk gebuikte de kunstenaar de het getal pi om de schaal te bepalen. De cijfers achter de komma van het getal pi zijn oneindig. Het doek moet van linksboven naar rechtsonder bekeken worden en de groepjes stippen staan voor de eerste 10.000 (!) cijfers van het getal pi (3,14). drie, één en vier ook meegerekend. Wat de foto’s hierboven betreft, de eerste twee zijn van het werk zelf. De derde is de voorstudie die de kunstenaar deed om het schilderij te maken. Hierop staan alle cijfers die hij gebruikt heeft met de stipjes eroverheen.

Wang Jin | Dream of China | 2005 |

Op het moment dat ik dit object zag in de tentoonstelling moest ik meteen denken een sprookje. En wel aan ‘De Nieuwe Kleren van de Keizer’. Dit komt natuurlijk doordat het een doorzichtig gewaad is en wanneer iemand deze zou aantrekken, je alles kon zien wat diegene eronder draagt. Voor wie het sprookje niet kent, een keizer werd erin geluisd door veel geld uit te geven aan onzichtbaar “magisch” garen. Oplichters overtuigde hem ervan dat zij van dat garen een spectaculair gewaad konden maken. Uiteindelijk liep hij voor gek in zijn blootje.
Het werkelijke verhaal achter dit object, is dat Wang Jing een serie heeft gemaakt waarin hij de keizerlijke gewaden uit het Paleismuseum van de Verboden Stad in Peking heeft nagemaakt. Hij koos ervoor om moderne materialen te gebruiken waardoor dit gewaad gemaakt is van Polyvinylchloride (PVC). Het borduurwerk is visdraad. Het zou het conflict tussen de Chinese tradities en de consumptiemaatschappij moeten tonen.

Deze drie kunstwerken waren degenen die mij het meest opvielen. Natuurlijk heb je nog de tank gemaakt van leer en het beeld gemaakt van pandapoep (ja echt). Ik heb alleen het gevoel dat er genoeg artikelen zijn geschreven over onder andere die twee objecten.
Alles bij elkaar vond ik het een verrassend leuke tentoonstelling! Mocht je komende week nog tijd hebben om deze te bezoeken, dan zou ik dit zeker doen!

———————————-

Gezien de tentoonstelling binnenkort alweer is afgelopen ben ik zo vrij geweest om te kijken wat het Noordbrabants Museum binnenkort tentoonstelt.

Kamagurkistan | Voorbij de grenzen van de ernst | 28 juli t/m 28 oktober 2018 |

Deze tentoonstelling zal hoogtepunten tonen uit het oeuvre van de Belgische kunstenaar Kamagurka, pseudoniem voor Luc Zeebroek. Van de eerste tekening die Kamagurka op achtjarige leeftijd maakte tot de cartoon die hij die ochtend voor het NRC Handelsblad tekende. naast cartoons zijn ook schildeirjen, ruimtelijke objecten, theater- en televisieoptredens te zien. in het door Kamagurka geschapen land Kamagurkistan draait alles om humor.

Manish Nai | Capturing Time | 28 juli tot en met 4 november 2018 |

Deze tentoonstelling over de Indiase kunstenaar Manish Nai is het debuut van de kunstenaar. In het Noordbrabants Museum zullen twaalf van zijn kunstwerken getoond worden en de absolute blikvanger is een monumentale installatie gemaakt van 400 levensgrote houten klossen, omwikkeld met bont gekeurde lompen. “Het is alsof je Mumbai ruikt” aldus de samensteller van de tentoonstelling, Hans November. Dat belooft dus wat!



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *